Fall Factors หรือ ปัจจัยการตก (Fall Factor) เป็นแนวคิดสำคัญในการทำงานบนที่สูง การปีนเขา หรือปีนหน้าผา เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับแรงตกในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุหรือการตกจากโครงสร้างที่ปฏิบัติงาน ซึ่งใช้ในคำนวณระดับความรุนแรงของแรงกระชากที่อุปกรณ์รองรับ
Fall Factors หรือ ปัจจัยการตก (Fall Factor) เป็นแนวคิดสำคัญในการทำงานบนที่สูง การปีนเขา และ ปีนหน้าผา ที่เกี่ยวข้องกับแรงตกในกรณีที่เกิดการลื่นหรือหลุดจากจุดยึดเกี่ยว หริือผนัง ซึ่งใช้คำนวณระดับความรุนแรงของแรงกระชากที่อุปกรณ์รองรับ

Fall Factor คำนวณอย่างไร?
สูตรการคำนวณคือ : Height of Fall / Length of Lanyard หรือ ระยะทางที่ตก / ความยาวเชือกที่ใช้รองรับ
– Fall Factor จะเป็น 0 (คนงานอยู่ใต้จุดเกี่ยวยึดเชือกตึงเกือบสุด)
– Fall Factor 1 ความตึงเชือกในการเคลื่อนที่ไม่เกิน 0.6 พอการเคลื่อนที่ทำงาน
– Fall Factor 2 ขึ้นไป จุดยึดเกี่ยวต่ำกว่าเอวลงไป

• ค่า Fall Factor จะอยู่ในช่วง 0 ถึง 2
• ยิ่ง Fall Factor สูงขึ้น แรงกระชากจากการตกจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น

ตัวอย่าง Fall Factor

1. Fall Factor 0:
   นักปีนตกไม่กี่เซนติเมตร เนื่องจากยืนบนพื้นดินหรือเชือกตึงอยู่ใกล้จุดตก
2. Fall Factor 1:
   ระยะตกเท่ากับความยาวเชือก เช่น ตกจากจุดสูงขึ้นไป 2 เมตร โดยเชือกมีความยาว 2 เมตร
3. Fall Factor 2 (สูงสุด):
   นักปีนตกลงมาจากจุดยึดเชือกต่ำสุด เช่น ตกจากที่สูง 4 เมตร โดยเชือกใช้รองรับแค่ 2 เมตร

ความสำคัญของ Fall Factor

• ช่วยให้เข้าใจ แรงที่กระทำต่อตัวผู้ปฏิบัติงานบนที่สูงและการเลือกใช้้อุปกรณ์
• ช่วยในการวางแผนเพื่อ ลดแรงกระชาก

สรุป: ยิ่ง Fall Factor สูง ยิ่งเสี่ยงต่อการบาดเจ็บและความเสียหายต่ออุปกรณ์ ดังนั้นการจัดระเบียบเชือกและการปีนอย่างปลอดภัยเป็นเรื่องสำคัญ! 🌟